مسأله 462 - كسى كه ميّت را تيمّم مىدهد ، بايد دست ميّت را به زمين بزند و به صورت و پشت دستهايش بكشد ، و اگر به اين صورت ممكن باشد ، جايز نيست با دست ديگرى او را تيمّم دهد . مسأله 463 - كسانى كه به حكم حاكم شرع محكوم به اعدام مىشوند و قبل از اجراى حكم به دستور حاكم شرع خودشان غسل ميّت و كفن و حنوط را انجام مىدهند ، تكرار آنها لازم نيست ، ( مگر آنكه قبل از اجراى حكم خودشان بميرند ) . و بعد از اجراى حكم ، نماز بر آنها مىخوانند و به همان حال آنها را دفن مىكنند ، و لازم نيست خون را از بدن و كفن آنها بشويند حتّى اگر بر اثر ترس و وحشت خود را نجس كنند ، تكرار غسل لازم نيست ، گرچه كفن را بايد تطهير نمايند . احكام كفن كردن ميّت مسأله 464 - ميّت مسلمان را بايد با سه پارچه كه آنها را لنگ و پيراهن و سرتاسرى مىگويند كفن نمايند . مسأله 465 - لنگ بايد از ناف تا زانو ، اطراف بدن را بپوشاند و بهتر آن است كه از سينه تا روى پا برسد . و پيراهن بايد به اندازه‌اى باشد كه صدق پيراهن كند و سرتاسرى بايد بيشتر از طول جسد باشد كه بستن دو سر آن ممكن باشد و پهناى آن بايد به اندازه‌اى باشد كه يك طرف آن روى طرف ديگر بيايد ، گرچه صدق آن كفايت مىكند . مسأله 466 - مخارج غسل و كفن و دفن ميّت را به طور متعارف و متناسب با شأن او ، مىتوان از اصل مالش برداشت گرچه وصيّت نكرده باشد يا صغير داشته باشد ، و مخارج تجهيز زن به عهدهء شوهر است گرچه زن مال داشته باشد . مسأله 467 - هر يك از سه پارچهء كفن نبايد به قدرى نازك باشد كه بدن ميّت از زير آن پيدا باشد . مسأله 468 - كفن كردن ميّت با چيز نجس و پارچه ابريشمى يا طلاباف و پوست حيوان حلال گوشت ، در حال ناچارى اشكال ندارد ، ولى با چيز غصبى يا پوست مردار و يا پارچه‌اى كه از پشم يا موى حيوان حرام گوشت تهيه شود ، در حال ناچارى هم جايز نيست و بايد ميّت را بدون كفن دفن نمود .